Polskie forum o Linkin Park i koncercie na Orange Warsaw Festival 2012

[Darth Dream]

Piszę na WOS esej pt. "Moje stanowisko w sprawie eutanazji". Oczywiście, postaram się zawrzeć w niej swoje przemyślenia, ale przy okazji chciałbym też poznać Wasze zdanie. Czy jesteście "za" czy "przeciw"? (U mnie w klasie wszyscy są "za"). Może macie jakieś ciekawe argumenty przemawiające za swoim stanowiskiem? Trochę mówiliśmy o tym dzisiaj na lekcji, ale jestem pewien, ze macie coś ciekawego do powiedzenia, a jeśli coś mi się spodoba, może to zawrę w swojej pracy.
Po części topic zainspirowany pomysłem Don't-care

[Saika]

Eutanazja to samobójstwo, Dream, samobójstwo podyktowane brakiem szans na poprawę stanu zdrowia. Tak, jak nikogo nie namawiam do samobójstwa, bo cierpi psychicznie, tak nie namawiam do eutanazji.
Chciałabym, żeby ludzie nie musieli podejmować takiej decyzji i moim zdaniem należy robić wszystko, by do samobójstwa nie dopuścić.

Ale człowiek cierpi.
Wiecie, są choroby wywołujące ból nie do zniesienia.
Człowiek ma chyba prawo nie czuć bólu??
Chyba mam prawo do godnej śmierci- skoro do godnego życia już jest?

Z resztą...
Lekarze (odwrotnie, niż w wypadku aborcji) raczej to robią, tylko po cichu.
W wypadku aborcji, nawet uzasadnionej medycznie i legalnej- trudno znaleźć kogoś, kto to zrobi.
Eutanazja to mniejszy problem...

Nikt tego nie sprawdza.
Nikt nie kontroluje.

Żeby wiedzieć, czy i kiedy należało przestać leczyć- potrzeba legalizacji.
Ale!
Zacząć się powinna oświadczeniem woli pacjenta.
Pozwólmy mu powiedzieć, czego chce.
Rodzina?
Lekarze?

Decyzja powinna być podjęta wspólnie.

Skoro mam prawo nie chcieć przetaczania krwi- mam prawo nie chcieć być warzywem etc.

Co nie znaczy, że to jest w porządku, to powtarzam.
Ale chciałabym, by to było jawne.
I by lekarze robili wszystko, co się da, by nie odłączać rurek.

"- To beznadziejny przypadek
- Pracowałeś z nim?
- Siedziałem z nim cały dzień.
- A może źle pracujesz?"

[robaczek]

wreszcie jakiś nowy poważny temat

Sajeczko, brawa za przedstawienie problemu. i znowu w większości się z Tobą zgadzam - powiedziałaś bardzo mądre rzeczy!
ale mam coś do dodania

po pierwsze, osoba, która cierpi i podejmuje taką decyzję, zazwyczaj jest w depresji, co może zaważyć nad jej życiem.

po drugie, to decyzja wyłącznie tej osoby, nie powinno się nią obarczać bliskich. kiedyś rozmawiałam o tym z moją mamą, i prosiła, żebym nigdy jej nie mówiła, czego chcę, bo ona nie będzie wstanie odłączyć mnie od respiratora czy czegoś tam innego. to za dużo dla niej i rozumiem ją.

po trzecie, lekarze mogą zostać za to ukarani i pozbawieni licencji. mało tego, mogą pójść do więzienia!

ja jestem za legalizacją eutanazji. pomimo wszystkich przeciwwskazań, człowiek powinien mieć prawo decydować o sobie. normalny popełni samobójstwo i tyle. taka osoba, która ubiega się o eutanazję najwidoczniej nie może popełnić go sama, inaczej nie prosiłaby o litość.

inna sprawa, że ten mężczyzna, który był sparaliżowany od szyi w dół (dość głośna sprawa parę lat temu) teraz jest pełen życia i pomaga innym. ale jak mówiłam, nie cierpię, kiedy ktoś podważa moje decyzje (i to o sobie samej), więc jestem za przyznaniem takiego prawa. ALE TYLKO WTEDY, gdy pacjent nie jest w depresji.

[Saika]

Wiem,taką decyzję można zmienić i cieszę się za każdym razem, gdy to się dzieje.
Cieszyłam się, że tamten człowiek jest pełen radości i znowu chce mu się żyć.
Cieszyłam się z każdego człowieka, który wyzdrowiał pomimo, że nie dawali mu szans.

Chciałabym, by takich szczęśliwych zakończeń było jak najwięcej.
Ale nadmierne przeciąganie bólu jest szkodliwe.

A więc niech lekarze robią, ile w ich mocy, nam pozostawiając weryfikację ich starań.

Hmmmmm...
Taka decyzja to moja decyzja, ale chciałabym też poznać opinie lekarzy i rodziny.
Nie chodzi o to, żeby kogoś tym obarczać, ale chcę wiedzieć, czy naprawdę nie ma szans na poprawę.
I zdecydować, czy czekać na szansę wyleczenia i ryzykować, że nawet morfina mi na końcu nie pomoże, czy też spokojnie zasnąć. I się nie obudzić.

[robaczek]

wiesz, myślę, ze zdania są bardzo podzielone. i znajdziesz zwolenników zarówno jak i przeciwników wśród lekarzy, ustawodawców itd. w Polsce jednak Kościół ma spory wpływ na prawo (jesteśmy nieoficjalnym państwem wyznaniowym...) i zapewne prędko się to nie zmieni.


co do samej decyzji, to wygląda to w ten sposób, że nie wiesz, czy wydobrzejesz. znajdujesz się w sytuacji, w której wydaje ci się, że masz rację, ale równie dobrze możesz jej nie mieć, i to działa w obie strony. to jest kontrowersyjne.

[Saika]

Właśnie dlatego, choć przyznaję ludziom do niej prawo (z bólem, bo z bólem, ale muszę też zrozumieć, że ktoś zwyczajnie nie zniesie dłużej sytuacji, w której jest, a nikt nie może jej zmienić.) to chciałabym, by była podejmowana szczególnie ostrożnie i odpowiedzialnie.

I niech obowiązuje zasada:
Jeśli masz wątpliwości- nie rób tego.

Zbyt wiele można stracić.

[robaczek]

w rzeczy samej. dlatego psycholog powinien określić, czy taki delikwent jest w depresji. jeśli nie, powinni uszanować jego wolę.

[Saika]

I perswadować.
Eutanazja to dla mnie, parafrazując pewną wypowiedź, ostateczna ostateczność.

[Kozer]

Upieranie się na siłę, że nie ma opcji eutanazji dla osoby, która okropnie cierpi i nie ma szans to tak, jakby brać skazywac go na dalsze cierpienie zamiast ofiarować ulgę...

[Saika]

Zabijanie z miłosierdzia?

To ma sens.

[Melliana]

Zabijanie z miłosierdzia?

Jak dla mnie to trochę strasznie to brzmi...
Chociaż faktycznie, jeżeli ktoś wie i czuje, że nie ma już dla niego żadnego wyjścia. Jeżeli cierpienie go przerasta, to może śmierć będzie przejawem miłosierdzia.

[Saika]

Meandry etyki.
Faktycznie czasem utrzymywanie kogoś przy życiu może być sadyzmem...

[robaczek]

problem w tym, gdzie ustawić granicę, kiedy zaczyna się to "czasem". jak rozpoznać ten konkretny punkt? przecież każdy jest inny...

[Saika]

Indywidualnie ???

[Melliana]

Tylko, że jeżeli chcemy to rozpatrywać w kategorii legalizacji eutanazji, to indywidualizm, raczej nie wchodzi w grę.

[Saika]

Hmmmmmm... zdroworozsądkowo??

[Melliana]

No dobra, ale co przez to rozumiesz??
Bo jak dla mnie to w tym wypadku indywidualne ocenienie sytuacji powinno iść w parze ze zdrowym rozsądkiem.

[Saika]

Zgoda, ale jakieś zasady być muszą?

[Melliana]

No właśnie, tylko jak je ustalić, skoro każdy ten przypadek jest inny. Czy stworzenie tylko jakiegoś ogólnego schematu pomoże rozwiązać ten problem?

[Saika]

Ha!! Oto jest pytanie... jak Ty sądzisz?

[robaczek]

właśnie nie. taka ogólna zasada będzie krzywdząca, da też ogromne pole do nielegalnych czynów. dlatego jest to taki problem...

[Melliana]

O to właśnie mi chodzi, ze będzie mogło to prowadzić do nadużyć. Do wykorzystywanie tego po prostu do mordowania ludzi którzy np. "przeszkadzają" rodzinie, bo są chorzy i trzeba się nimi opiekować.

[robaczek]

szlachetna i wzniosła idea upadła. nie, to nie tak. zasady postępowania powinny być tak skonstruowane, żeby można wprowadzić eutanazję. ale to już zadanie dla dobrego prawnika, bo ja się na tym nie znam. i trzeba jeszcze odwagi (albo inteligencji narodu i wyborców), żeby potem taką ustawę przyjąć. u nas to leży i kwiczy (i nie wiem, które bardziej)

[Saika]

Robak, masz rację.
W takich kwestiach- maksymalna ostrożność.
Obawiam się jednak, że taką ustawę po prostu się zepsuje...

[Melliana]

Pesymistycznie stwierdzę, że i jedno i drugie.

zasady postępowania powinny być tak skonstruowane, żeby można wprowadzić eutanazję.

Tylko, że najpierw potrzeba chyba zmienić sposób myślenia i postępowania sporej grupy ludzi. Żeby ta szlachetna i wzniosła idea nie zmieniła się w coś zupełnie odmiennego.