Polskie forum o Linkin Park i koncercie na Orange Warsaw Festival 2012

[niqus]

zainspirowane między innymi piosenką Emilie Simon o tym samym tytule.
to moje pierwsze opowiadanie od dawna i w dodatku nie mam w tej chwili nikogo pod ręką, kto by mi je sprawdził.


Opium
Kolorowe rozbłyski tańczą mi przed oczami w rytm jakiejś dawno zapomnianej melodii. Niebieski. Czerwony. Żółty.
Moja głowa robi się lekka. Mam wrażenie, jakbym zostawiała moją cielesną powłokę na ziemi, podczas gdy umysł wzbija się coraz wyżej i wyżej. Cudowny jest ten lot – ponad wszystkim co ziemskie.
Czuję podmuch wiatru we włosach, niczym subtelną pieszczotę i drobniutkie krople deszczu, jak delikatne pocałunki.
Moje płuca wciągają głęboko powietrze i wypuszczają je w niewysłowionej radości.
Obejmuję rękami cały Mój Świat. Dziele się z nim całym moim ciepłem. Chcę mu powiedzieć, ile dla mnie znaczy, jak uwielbiam jego wschody i zachody, jego zmienność i stałość, jednak jedyne co wydobywa się z moich ust to jęki i westchnienia.
O mój boże! To szczęście mnie przytłacza.
Łzy radości spływając mi po policzkach, spadają na Mój Świat. Niczym słony deszcz, lub rosa, lśnią na jego powierzchni.
Mój świat jest piękny o poranku – leniwie budzący się do życia. Jednak wraz z pierwszymi promieniami słońca przychodzi rzeczywistość.
„Nie kocham cię”.
Leżę w zimnym łóżku, przyciskając poduszkę do piersi. Moje ciało drży z tęsknoty za niedawną ekstazą. Smutne, gorzkie łzy cisną się do oczu.
Obiecuję sobie, że już nigdy tego sobie nie zrobię, lecz zapewne złamię dane sobie słowo. Jak zawsze.


kosmicznie krótkie, ale po co rozpisywać się na zwięzły temat?

[Saika]

To nie tyle opowiadanie, ile sam opis.
Nie ma tu akcji, jest za to strumień obrazów.
Taki krótki jeszcze jest do strawienia dla czytelnika, a nawet może mu się spodobać.
Dobrze, że go niepotrzebnie nie przedłużałaś.
Ogólnie jest w porządku.
I masz plusa za koncepcję.

[niqus]

zależy od interpretacji :]
może to być strumień obrazów, tworzący pewną akcję, jednak cieszę się, że nie jest to tak czytelne, jak mi się wydawało

[Saika]

Ok, zgoda.
Jak dla mnie- dobre.

[Darth Dream]

Mi się to bardzo podoba i mam pewne podejrzenia, o co w tym może chodzić, ale głowy nie dam sobie uciąć.

I masz plusa za koncepcję.

[niqus]

dream92, możesz mi napisać na pw? bo jestem ciekawa, jak to odebrałeś

:]

[robaczek]

bardzo fajne, świetnie to opisałaś - jakbym widziała to samo, co bohaterka
ja bym nazwała to miniaturą literacką, czy krótkim opowiadaniem ale jest fantastyczne! <3

tylko drobna uwaga. nie wiem, czy to było zamierzone, ale masz powtórzenie: Obejmuję rękami cały Mój Świat. Dziele się z nim całym moim ciepłem.

[niqus]

jak dla mnie to takie nic - po prostu zaczęłam pisać i nie wiedziałam co z tym zrobić


jak pisałam - nie miałam w pobliżu nikogo, kto by mi to sprawdził ;D

[robaczek]

ale dobrze piszesz i może powinnaś to rozwijać
hehe - a od czego jesteśmy my, przecież mamy Ci pomagać.
i namawiam Cię. NAMAWIAM DUŻYMI LITERAMI do pisania, pisania i jeszcze raz pisania - aż Ci się skończą kartki w Wordzie pisz, nie marnuj się

[niqus]

Robaczku, ja swego czasu pisałam codziennie i gdzie tylko mogłam.
mam pełno zeszytów z krótkimi opowiadaniami, których nigdy nie skończyłam, albo z zarysami fabuły, jednak teraz nie mam ani pomysłu, ani czasu...
to znaczy - mam 2 pomysły, tylko musiałabym usiąść i się nad nimi dłużej zastanowić, a w przypadku jednego sporo poszperać za informacjami dotyczącymi kobiecych obozów koncentracyjnych...

i dziękuję wam, za pozytywne komentarze <3
na prawdę, nie spodziewałam się, że ktokolwiek to przeczyta xD

[robaczek]

przyznaj się, że się spodziewałaś

ohh, nie trzeba pisać codziennie. a jeśli lubisz to robić, to czemu nie? naprawdę szkoda takiego talentu

[zwieR.Z.]

Ode mnie również duży plus. Podoba mi się pomysł, bardzo dobrze napisane. Czekam aż podrzucisz coś jeszcze

[Saika]

W pełni popieram.
PISZ
PISZ
PISZ

Bo taki talent musi być pokazany światu.

[niqus]

*sigh*
przez was się rumienię xD
jak coś napiszę, to wam podeślę, tylko zaznaczam, że nigdy nie uważałam pisania za moje powołanie

[Saika]

Kobieto, przez Ciebie ludzie nie czytaja moich wypocin, a Ty się jeszcze zastanawiasz...

[LDC]

Ej, niezłe!
Generalnie wszyscy się rozpłynęli w zachwytach, więc mogę tylko przytakiwać, ale od siebie powiem, że:
EKSTRA

Kiedy będzie coś nowego?

[niqus]

jak coś stworzę
ale coś ostatnio nie mam weny od pióra

[Don't-care]

Jej, czemu ja wcześniej tego nie zauważyłam?

Rzeczywiście bardzo ładnie, ale tak... no, nic oryginalnego bym powiedziała. Może dlatego, że trochę oklepany temat. (?)
Albo ja tego nie rozumiem, bo we mnie tyle romantyzmu co w dziurawym moście ^^

[niqus]

zmieniłam nazwę tematu, bo nie chcę zakładać osobnego tematu dla każdego mojego akty grafomaństwa.

kiedyś był ze mnie filozof... odkopałam tekst, który ma ho-ho lat. Powstał w nie do końca znanych mi okolicznościach (no, może znanych, ale w tym momencie nie potrafię sobie ich przypomnieć xD) i jest dowodem na to, że ja umiem pisać chyba tylko krótkie i do tego luźne formy literackie.
sama nie wiem co o tym myśleć:

-Czy istnieje śmierć?
-Masz na myśli śmierć jako zjawisko, czy Śmierć jako istotę?
-Jesteś Bogiem… Domyśl się…
-*westchnął łagodnie* To, że we mnie nie wierzysz, nie usprawiedliwia cię przed zuchwalstwem…
-Jestem jak Niewierny Tomasz…
-O, przestań… To tylko postać z dawnej opowieści…
-Zaprzeczasz wiarygodności Biblii?
-… Biblię napisali ludzie, aby jakoś sobie wytłumaczyć Moje istnienie i wychwalać Moje imię. We wszystkich religiach ludzie nieco inaczej sobie Mnie wyobrażają, lecz zawsze są jakieś podobieństwa…
-Nie mówisz mi nic nowego…
-A dlaczego mam to robić?
-Bo… Hmmm… Moje prośby nic tu nie pomogą, prawda?
-*skinął* Po to macie życie, aby czerpać z niego wiedzę, doświadczenie i przekazywać je następnym pokoleniom…
-Jesteśmy tylko jednym z ogniw łańcucha ewolucji? Niczym więcej?
-Nie ja to powiedziałem… Jeśli tak uważasz…
-To zasugerowałeś!
-Nie podnoś na mnie głosu. W każdej chwili mogę cię odesłać…
-Wiem, wiem, wiem… Ale to wynika z twoich słów! Nic dla ciebie nie znaczymy?
-Wręcz przeciwnie! Wszyscy jesteście moimi dziećmi!
-Ale każdy rodzic ma swojego ulubieńca. Ty również czasami… Prawda?
-Hmm… Tak, lecz nigdy ze względów fizycznych… Wprawdzie zrobiłem was na swoje podobieństwo , ale żadna z cielesnych pokus mnie nie pociąga…
-Jesteś w końcu Bogiem…
-Dokładnie. Zawsze moje wyjątkowe dzieci zabieram do siebie… Chcę je mieć blisko przy sobie…
-Chcesz powiedzieć, że te wszystkie nienarodzone dzieci i te które giną tak młodo… Zabierasz do siebie?
-Tak. Ponieważ nie poznały jeszcze żadnej z pokus... Są niemal idealne, doskonałe…
-Jak niewiedza może być doskonała? Zabierasz je z naszego świata, zanim jeszcze poznają blaski i cienie prawdziwego życia.
-Słyszałaś, że niewiedza jest błogosławieństwem? Wszyscy ludzie są święci od poczęcia, lecz tracą tą świętość wraz z każdym przeżytym dniem…
-Czyli chcesz powiedzieć, że każde nasze następne pokolenie będzie coraz dalsze od doskonałości? Przecież ludzie do niej dążą.
-Tak, dążą do doskonałości… A tą doskonałość osiągną dopiero, gdy uda im się przy poczęciu uzyskać całą wiedzę z przeżytego życia i jeszcze więcej. Wtedy przyjdą do mnie…
-Ale przecież to niemożliwe!
-Dla mnie nie ma rzeczy niemożliwych… I w przyszłości dla ludzi też nie będzie…
-Zapytałabym: „Skąd to wiesz?” Ale w Twoim przypadku to bez sensu.
-*zaśmiał się łagodnie* Jesteś cudownym dzieckiem…
-Schlebiasz mi.
-Jak każdy ojciec swojej córce.
-Wrócę jeszcze na ziemię?
-Nie. Dołączysz do wielu moich dzieci które czekają abyś im opowiedziała o prawdziwym świecie…

to musiało być jakieś 4-5 lat temu, bo gdzieś w tym okresie miałam straszną tendencję do zawieszania zdań.
bezmyślniki były moją mocą ;D

[Saika]

Dobre, w klimacie filmiku "Białe zaczynają", podoba mi się.
Trzymam kciuki za naszą Bardzo Groźną Moderatorkę.

[robaczek]

mi też się podobało choć w paru momentach zastanawiałam się, czy nie zaskoczysz czytelnika jakimś nieoczekiwanym obliczem Boga... w każdym razie jest super, i wydaje się przemyślane.