Zespół

Za założycieli zespołu uznawani są Mike Shinoda, Brad Delson oraz Rob Bourdon. Dwaj pierwsi poznali się w szkole ponadpodstawowej, gdzie spotkali Rob’a Bourdon’a. Niewiele później do zespołu dołączyli Joe Hahn, Dave Farrell (dziś znany jako Phoenix) i Mark Wakefield. Cała szóstka, wtedy jeszcze pod wspólną nazwą Xero, zaczęła w 1996 roku pracę nad pierwszym materiałem, czego efektem jest, wydana rok później, kaseta demo.
Następne lata nie przyniosły jednak dalszych sukcesów, co stało się przyczyną odejścia z zespołu Mark’a Wakefield’a. Członkowie kapeli rozpoczęli zatem poszukiwania jego następcy. Kiedy w 1999 roku w ich ręce wpadło nagranie byłego wokalisty Grey Daze – Chester’a Bennington’a, od razu wiedzieli, że jest on tym kimś, kogo szukali.
Z Bennington’em na pokładzie, muzycy postanowili zmienić swoją nazwę. Początkowo padło na Hybrid Theory, jednak okazało się, że nazwa ta była już zajęta przez inną kapelę. Ostatecznie panowie zdecydowali się na Linkin Park.
Nowa nazwa oznaczała nowe, lepsze czasy dla byłego Xero. W 1999 roku formacja Linkin Park osiągnęła swój upragniony cel i podpisała kontrakt z Warner Bros. Records. Rok później, 24 października, grupa wydała swój debiutancki album, zatytułowany… Hybrid Theory.
Mieszanka rocka, rapu i elementów elektronicznych okazała się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Płyta Hybrid Theory zyskała status Diamentowej (10x Platyna) i przez większość fanów jest uważana za najlepszą w dorobku zespołu.
Dwa lata po premierze pierwszej płyty, zespół postanowił stworzyć album zawierający remixy utworów z Hybrid Theory i, wydanej nieco wcześniej, Hybrid Theory EP. Pomysł ten spotkał się z wieloma negatywnymi opiniami sporej części fanów, którzy oczekiwali w pełni nowego materiału. Na ten nie musieli jednak czekać dużo dłużej.
W 2003 roku Linkini powrócili z albumem zatytułowanym Meteora. Podobnie jak w przypadku Hybrid Theory, okazał się on dużym sukcesem kapeli. Utwory takie jak Somewhere I Belong, From The Inside, Numb, czy Breaking The Habit długimi miesiącami okupowały czołowe miejsca list przebojów na całym świecie. Pomimo sukcesu, nie brakowało też negatywnych opinii, mówiących o tym, że muzyka Linkin Park stała się zbyt przewidywalna.
Korzystając ze zwiększonej popularności, kilka miesięcy po premierze Meteory, Linkini wydali swój pierwszy koncertowy album – Live In Texas.
W 2004 roku chęć współpracy z Linkin Park wyraził Jay-Z, czego efektem jest EPka z mash-up’ami, zatytułowana Collision Course. Wydanie tej płyty spowodowało, iż na zespół spłynęła prawdziwa fala krytyki. Fani byli niezadowoleni, że zespół, zamiast pracować nad nowym materiałem, ponownie zajmuje się remixowaniem starych utworów.
Po wydaniu Collision Course zespół długo kazał czekać fanom na kolejny album. W międzyczasie Mike Shinoda zajmował się tworzeniem w ramach solowego projektu nazwanego Fort Minor, czego efektem jest wydana w 2005 roku płyta zatytułowana The Rising Tied.
Po długiej przerwie, latem 2006 roku, Linkin Park ponownie dał o sobie znać, występując na festiwalu Summer Sonic w Japonii. Zespół wykonał wtedy Reading My Eyes – utwór z repertuaru Xero, oraz zupełnie nowy kawałek zatytułowany QWERTY. Wykonanie tego drugiego zaostrzyło apetyt fanów na kolejny album.
W maju 2007 roku, po 4 latach od wydania Meteory, słuchacze dostali do rąk upragniony, w pełni nowy materiał. Płyta zatytułowana Minutes To Midnight rozpoczęła zupełnie nowy rozdział w historii Linkin Park. Krążek już tylko momentami przypomina brzmienie z czasów Hybrid Theory czy Meteory. Zespół niemal zupełnie zrezygnował z rapu Shinody, który natomiast po raz pierwszy odważył się zaśpiewać. Sama muzyka stała się zaś łagodniejsza i bardziej melodyjna niż na poprzednich krążkach.
Czy zespół podąży tą drogą, czy też będzie się starał powrócić do korzeni? Odpowiedź na to pytanie przyniesie kolejny album, którego premiera wstępnie zapowiadana jest na rok 2009.